Een vergoeding aan de boedel voor werkzaamheden die de curator verricht voor bijvoorbeeld een bank, pandhouder of andere partij met bijzondere rechten op goederen.
Zo kan een curator werkzaamheden uitvoeren rond goederen waarop een bank of andere zekerheidsgerechtigde rechten heeft. De bijdrage moet worden onderscheiden van de volledige verkoopopbrengst, het salaris van de curator en een uitkering aan schuldeisers. Om het bedrag te begrijpen, moet duidelijk zijn welke werkzaamheden en afspraken eraan ten grondslag liggen.
Waarom kan een bijdrage worden afgesproken?
Bij een faillissement kunnen de curator en een zekerheidsgerechtigde ieder een rol hebben bij inventarisatie en verkoop. Een pandhouder heeft mogelijk een bijzondere positie tegenover bepaalde goederen, terwijl praktische werkzaamheden via de curator plaatsvinden. Denk aan het verzamelen van informatie, afstemmen van toegang of organiseren van een verkoopproces.
Als die werkzaamheden ten behoeve van een bepaalde partij worden verricht, kan een vergoeding aan de boedel worden afgesproken. De grondslag hangt af van de situatie en gemaakte afspraken. Er bestaat niet voor iedere procedure automatisch één vast percentage dat altijd moet worden toegepast.
Een genoemd bedrag moet daarom worden gelezen naast de omschrijving van het werk. Alleen zien dat een bank een zekerheidsrecht heeft, bewijst nog niet welke bijdrage zij verschuldigd is. Ook de vraag welke activiteiten al onder een andere regeling vallen, kan van belang zijn.
Wie verricht welk werk?
Een goede afspraak maakt de taakverdeling duidelijk. Wie laat goederen taxeren, wie schakelt een veilinghuis in en wie verzamelt de informatie over de voorraad? Ook bewaring, transport en het beschikbaar houden van een locatie kunnen praktische gevolgen hebben.
De partij die een opdracht aan een derde geeft, is niet noodzakelijk dezelfde als de partij die uiteindelijk een deel van de opbrengst ontvangt. Controleer daarom opdracht, kosten en afrekening afzonderlijk. Een vergoeding voor curatorwerk kan naast andere verkoopkosten bestaan.
Voor een lezer van het verslag helpt een concrete beschrijving. Een algemene vermelding ‘bijdrage overeengekomen’ laat nog open of het bedrag ziet op één verkoop, een reeks werkzaamheden of een bredere afwikkeling. De context bepaalt welke vergelijking met andere cijfers zinvol is.
Afspraak, factuur en ontvangst
Een boedelbijdrage kan zijn besproken, overeengekomen, berekend of ontvangen. Die stadia zijn niet hetzelfde. Een verwachte bijdrage is nog geen bedrag dat op de boedelrekening staat. Een factuur kan bovendien aanleiding geven tot vragen over de berekening.
Let daarom op de gebruikte woorden in een verslag. Wordt een opbrengst verwacht of is al betaald? Is het bedrag definitief of afhankelijk van de uiteindelijke verkoop? De status moet in een samenvatting behouden blijven.
Een fictief voorbeeld: partijen spreken een bijdrage af die wordt berekend op basis van nog te realiseren verkoopopbrengsten. Voor de verkoop is alleen de berekeningswijze bekend. Het is dan onjuist om alvast een geschat eindbedrag als ontvangen boedelactief te presenteren. De definitieve afrekening moet de gekozen grondslag volgen.
Verschil met de verkoopopbrengst
Een goed kan voor een aanzienlijk bedrag worden verkocht terwijl een zekerheidsgerechtigde aanspraak maakt op een groot deel van de opbrengst. De boedelbijdrage kan dan een afzonderlijk onderdeel vormen van wat bij de boedel terechtkomt.
De bruto verkoopprijs en de bijdrage mogen niet zonder controle als twee volledig onafhankelijke opbrengsten worden opgeteld. De bijdrage kan immers onderdeel zijn van de afrekening van diezelfde verkoop. Hoe de administratie is ingedeeld, moet uit de financiële toelichting blijken.
Bekijk ook de behandeling van btw en kosten. Een bedrag inclusief belasting kan niet rechtstreeks worden vergeleken met een nettobedrag elders in het verslag. Een afwijking tussen twee tabellen vraagt daarom eerst om uitleg van de grondslag, voordat wordt geconcludeerd dat de cijfers niet kloppen.
Betekenis voor gewone schuldeisers
Een bijdrage kan waarde toevoegen aan de boedel, maar geeft geen zelfstandige garantie op een uitkering. De boedel kan daarnaast kosten en andere verplichtingen hebben. Voor concurrente schuldeisers is pas van belang welk bedrag uiteindelijk volgens de wettelijke verdeling beschikbaar komt.
Een stijging van de verwachte bijdrage kan daarom een relevante ontwikkeling zijn zonder dat al een uitkeringspercentage kan worden genoemd. Omgekeerd hoeft een beperkte bijdrage niet te betekenen dat het hele faillissement geen verdere opbrengsten heeft. Er kunnen andere verkopen, incasso’s of aanspraken spelen.
Lees de bijdrage als één onderdeel van de afwikkeling. Verbind het bedrag niet automatisch aan uw eigen claim zonder ook erkenning, rang en resterende middelen te bekijken. Een financiële post in een verslag is geen betalingsbelofte aan iedere afzonderlijke schuldeiser.
Wat bewaart een betrokken partij?
Wie afspraken maakt over een bijdrage, bewaart de opdrachtomschrijving, berekening en correspondentie over de afrekening. Maak zichtbaar welke werkzaamheden zijn uitgevoerd en welke andere kosten voor rekening van welke partij komen.
Bij een wijziging van het verkoopproces kan ook de afspraak over werkzaamheden veranderen. Leg zo’n aanpassing vast voordat een oud percentage of bedrag op een nieuwe situatie wordt toegepast. Dat voorkomt discussie over werk dat wel is verricht maar niet duidelijk was afgesproken.
Een geschil kan gaan over de opdracht, het resultaat, de berekening of betaling. Vraag welk onderdeel wordt betwist. Het opnieuw versturen van alleen een totaalfactuur helpt weinig als het werkelijke verschil gaat over de afgesproken reikwijdte van de werkzaamheden.
Hoe beoordeelt u de vermelding in een dossier?
Zoek de betrokken partij en de werkzaamheden waarop de bijdrage ziet. Controleer vervolgens de berekeningsgrondslag en status van het bedrag. Leg die informatie naast de verkoop- en kostenafrekening.
Met die volgorde wordt duidelijk welk deel van een transactie de bijdrage vertegenwoordigt. Dat is nuttiger dan verschillende faillissementen uitsluitend op een percentage te vergelijken. De omvang en omstandigheden van het werk kunnen immers aanzienlijk verschillen, ook wanneer beide verslagen dezelfde term gebruiken.